Arbeidsvreugd, lokaalspoor in Nederland, jaren '50 / '60

Na Bad Bücherschrank wilde ik een kleine baan voor al het Nederlandse materieel bouwen. Het thema van Arbeidsvreugd is een kleine Nederlandse lokaalspoorlijn uit de jaren '50 / '60. De schaal is H0 en het geheel staat op een verrijdbare tafel van 1m bij 1m75.

Over de jaren '50 / '60

Voordat het aardgas was gevonden waren er overal kolenboeren in de buurt van laad- en losplaatsen en met soms een eigen spoor-aansluiting. Er was al gas, namelijk stadsgas, dat werd geproduceerd door cokes te verhitten.

Ook hadden veel fabrieken een eigen spoor-aansluiting. En anders kwam Van Gent & Loos het wel halen of brengen.

Het personenvervoer was op deze lijnen vaak al in de jaren '30 afgeschaft. Meestal door de concurrentie van de bus.

Het goederenvervoer dreef op de kolen. Nadat het aardgas het kolengebruik verving waren de lijnen verliesgevend. In 1972 werden veel van deze lijnen, laad- en losplaatsen en raccordementen opgeheven.


Straat met gaslantaarns. Over de weg rijdt de Opel Blitz van de kolenhandel.

Gimmicks

  • Het leek me leuk om als auto van de kolenhandel de Opel Blitz van Faller Car System te nemen. Hij rijdt af en toe een rondje door de straat om weer terug te komen bij de laad- en losplaats.
  • Voor de straat met de gaslantaarns heb ik een module die het flakkerende licht simuleert.
  • Bij de fabriek is een werkende AKI.
Uitzicht over het huizenblok en een van de raccordementen.

Een sik haalt een wagon op bij de fabriek

Hoe hou je het ovaaltje leuk?

Afwisseling!

Een trein rondjes laten rijden is soms heerlijke ontspanning na een dag vol drukte en beslissingen. Maar soms wil je wat meer. De ruimte wordt optimaal benut door de tafel van beide kanten aantrekkelijk te maken. Dus liggen er twee emplacementen, gebaseerd op rangeerpuzzels.

Optische scheiding

Zonder heuvel of achtergrondplaat in het midden is het niet mogelijk om voor en achterkant volledig optisch van elkaar te scheiden. Experimenten met een achtergrondplaat waren niet succesvol. Uiteindelijk zijn de beide spoorlijnen geheel enigszins gescheiden door de huizen in het midden iets verhoogd te plaatsen.

Onnatuurlijk scherpe bochten

Bochten blijven een probleem. De Duitse modelbaan-ontwerper Pit-Peg werkte bochten weg door een tegenbeweging in het landschap. Of door een bocht onderdeel te maken van iets groters dat de aandacht meer vasthield. Met dit in het achterhoofd ben ik over de afwerking van de bochten gaan nadenken.

Er was niet zo veel ruimte over aan de randen.
De laad- en losplaats met de kolenhandel. Op de achtergrond de gashouder van de gasfabriek.